Untitled Document
BHMWEnglish version
Instytucje i jednostki wojskowe
Administracja morska
Instytucje i służby hydrograficzne
Inne
Untitled Document
Wydarzenia

07 grudnia 2018
JUBILEUSZ W BHMW

03 grudnia 2018
100. ROCZNICA UTWORZENIA MARYNARKI WOJENNEJ

09 listopada 2018
OBCHODY 100 - LECIA ŚWIĘTA NIEPODLEGŁOŚCI

Nowe publikacje

12 października 2018
Nowe wydania map

05 października 2018
Informacja o aktualności strony internetowej BHMW

06 lipca 2018
Nowe wydania map

 
Przystąpienie Polski do Międzynarodowego Biura Hydrograficznego w świetle dokumentów

W lipcu mija kolejna rocznica wstąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Międzynarodowego Biura Hydrograficznego (IHB – International Hydrographic Bureau) w Monaco. IHB – obecnie używana nazwa International Hydrographic Organization (IHO) – zostało utworzone pod koniec 1921 r. z siedzibą w Monaco. Jednym z jego zadań było nawiązanie ścisłej i trwałej współpracy pomiędzy różnymi instytucjami hydrograficznymi państw członkowskich IHB, mającej koordynować wysiłki „[...] w celu uczynienia nawigacji bardziej łatwą i pewną na wszystkich morzach naszego globu ..., poszukiwania i unifikacji, w sposób najbardziej możliwy, wszelkich dokumentów hydrograficznych w celu uczynienia postępu w teorii i praktyce związanej z nauką zwaną Hydrografią [...]” (Rys. 1). Z tej okazji wypada spojrzeć nieco w przeszłość i przedstawić wysiłki strony polskiej w dążeniu do przyjęcia naszego państwa do międzynarodowego grona hydrograficznego. Niniejszy artykuł opiera się na kopii dokumentów otrzymanych z IHO na prośbę Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej, będącego oficjalnym państwowym reprezentantem polskiej służby hydrograficznej.

Rys. 1 Statut IHB przesłany do BHMW pismem nr 309/3-23 z dn.21.03.1923 r.

Sytuacja polskiej Służby Hydrograficznej przed przystąpieniem do IHB

        Pierwsze działania zmierzające do przyjęcia Polski do IHB podjęto już w 1922 r. W tym okresie Polska zdążyła już utrwalić swoją obecność na politycznej mapie świata jako odrodzone państwo w Centralnej Europie, dysponujące na mocy postanowień Traktatu Wersalskiego dostępem do morza. Otrzymany pas wybrzeża, ograniczony do około 140 km, nie odpowiadał odwiecznemu dążeniu Polaków do uzyskania szerokiego dostępu do morza – [...] Otrzymaliśmy brzeg pustynny i niegościnny. Kilka ubogich wiosek rybackich, z jednym miasteczkiem nadmorskim – Puckiem na czele, dwa miniaturowe porty rybackie – w Pucku i na Helu, a pomiędzy nimi lotne piaski pokryte karłowatą sosną, rozległe torfowiska [...] – wspominał z goryczą kpt. O.Żukowski (O. Żukowski, Dwadzieścia lat, „Przegląd Morski” 1938, z.11, s. 950). Gdańsk, niegdyś bardzo związany z państwem polskim, będący jedynym większym portem morskim leżącym w granicach Zatoki Gdańskiej, uzyskał status wolnego miasta i formalnie pozostał poza granicami Polski.

        Niemniej, już 19 lutego 1920 r. utworzono Urząd Hydrograficzny – pierwszą instytucję tego rodzaju w historii naszego państwa. Data ta jest uznawana do dzisiaj za dzień narodzin i Święto Hydrografii w Polsce. Pierwszym szefem Urzędu Hydrograficznego został kpt. mar. Józef Unrug. Urząd Hydrograficzny, w wyniku zmian kadrowych i reorganizacji ówczesnych struktur Marynarki Wojennej, na przełomie sierpnia i września 1920 r. przemianowano na Służbę Hydrograficzną Marynarki Wojennej, podporządkowaną Dowództwu Wybrzeża Morskiego, poprzez Komendanta Portu Wojennego Puck. Lata 1921-1922 przyniosły kolejne zmiany organizacyjne – przy okazji przemianowania Dowództwa Wybrzeża Morskiego na Dowództwo Floty, zmieniono nazwę Służby Hydrograficznej Marynarki Wojennej na Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej (BHMW).

        Utworzenie polskiej służby hydrograficznej dawało możliwość realizacji przynajmniej części prac i zadań związanych z odpowiedzialnością RP za bezpieczeństwo żeglugi w obrębie swych wód terytorialnych. Zadania te, to między innymi: przejęcie administracji morskiej, roztoczenie nadzoru nad stałym i pływającym oznakowaniem nawigacyjnym, wykonywanie pomiarów hydrograficznych, jak też wydawanie morskich map nawigacyjnych. Służba ta, dysponując tylko jednym okrętem hydrograficznym – ORP Pomorzanin, szybko, bo już w czerwcu 1920 r., rozpoczęła wykonywanie szkoleń i zadań połączonych z wykonywaniem określonych prac hydrograficznych w akwenie Zatoki Puckiej.

       Tworzone w latach 1920-1924 koncepcje i programy budowy floty wojennej RP zmuszały niejako kierownictwo BHMW do pozyskiwania szeregu danych o charakterze nawigacyjno-hydrograficznym, odnoszących się do akwenów dużo odleglejszych niż polskie wody terytorialne. Pozyskiwanie ich było możliwe w ramach wzajemnej współpracy pomiędzy BHMW i innymi zagranicznymi ośrodkami i instytucjami hydrograficznymi. Na początku lat 20-tych nawiązano szeroką współpracę z francuską Służbą Hydrograficzną Marynarki Wojennej (SHM – Service Hydrographique de la Marine). W efekcie tej współpracy, SHM rozpoczęła szkolenie polskich oficerów MW w swoich ośrodkach w Breście i Paryżu. Pierwszym z polskich absolwentów, którzy ukończyli podyplomowe studia hydrograficzne we Francji był kpt.mar. Jerzy Kłossowski – późniejszy Szef BHMW. Inną okazję podjęcia współpracy dawała możliwość przystąpienia do IHB. Liczono, że wstąpienie Polski do tej organizacji nie tylko przyniesie wymierne korzyści związane z dostępem do nowych technik pomiarowych, danych i informacji z zakresu hydrografii, ale także da pewien propagandowy aspekt polityczny – potwierdzenia i uznania faktu istnienia Rzeczpospolitej Polskiej nad Bałtykiem.

        Nawiązane kontakty znacznie ułatwiły w późniejszym okresie wstąpienie Polski do IHB, a wspomniany powyżej J.Kłossowski uczestniczył z ramienia RP w obradach II Międzynarodowej Konferencji Hydrograficznej odbywającej się w Monaco w październiku 1926 r.

 

1 2 3 4

Wersja do druku             


00000892


 
Poleć tę stronę znajomemu
Uwagi na temat strony kieruj do Webmastera. Innych informacji dotyczących BHMW udziela Rzecznik Prasowy BHMW.
© 2004 Marynarka Wojenna RP. Wszelkie prawa zastrzeżone.